Ranking 6 najciekawszych kierunków podróży kamperem

Ranking 6 najciekawszych kierunków podróży kamperem – główne zdjęcie

Posiadacze domu na kółkach mają dużo łatwiej niż kiedyś. Mnóstwo kempingów oferuje im udogodnienia, a parcela nie jest już tylko kawałkiem trawiastego podłoża. Gdzie warto pojechać na wakacje? Podpowiadamy 6 ciekawych kierunków!

Jeśli dysponujecie kamperem, świat stoi przed Wami otworem. Gorące południe Europy, pozornie surowa i chłodna Skandynawia, egzotyczne Bałkany czy kraje nadbałtyckie – nic, tylko wybierać! Zachęcamy do przeczytania naszego artykułu. Dowiecie się z niego, gdzie polecamy zaplanować swój urlop, a przede wszystkim dlaczego.

Kamperem do Hiszpanii

Kamperem do Hiszpanii

Na początek proponujemy chyba najbardziej oczywisty (dla wielu) kierunek, czyli południe Europy. Rzeszom turystów w pierwszej kolejności nasuwa się Italia, czemu zresztą trudno się dziwić. Jeśli chodzi o kempingi, to wprost wymarzony pod kamper będzie kemping we Włoszech. Jednak w tym wpisie nie o Włochy nam chodzi, a o Hiszpanię. Nawet zimą pięknie świeci tu słońce, a ludzie są przyjaźni. Madryt, Barcelona, Walencja czy Sewilla, a do tego malownicze wyspy takie jak Majorka lub Ibiza – atrakcji jest mnóstwo, a urlop zawsze zbyt krótki.

Jeżeli zdecydujecie się na kemping w Hiszpanii, możecie wypoczywać na wybrzeżu Costa Brava lub przy San Sebastian, zobaczyć masyw górski Montserrat z najświętszym miejscem w całej Katalonii albo Pireneje. Hiszpańskie kempingi są często pełne cudownej śródziemnomorskiej roślinności. Spodobają się każdemu, kto uwielbia kolory i ma pozytywne nastawienie do życia. A jeśli nie ma, z dużym prawdopodobieństwem zacznie mieć po powrocie z Półwyspu Iberyjskiego.

Wakacje w kamperze w Czarnogórze

Wakacje w kamperze w Czarnogórze

Przenieśmy się teraz nad Morze Adriatyckie. Pomyśleliście o wakacjach w Chorwacji? I słusznie, gdyż to bardzo popularny kierunek dla tysięcy fanów Półwyspu Bałkańskiego. Urozmaicona linia wybrzeża, czysta woda, wspaniała kuchnia chorwacka – a także język, intrygująco podobny do naszego. Chcemy jednak podpowiedzieć Wam inne państwo leżące na tym samym półwyspie, a dokładniej Czarnogórę. Z roku na rok rośnie jej popularność, niemniej pod tym względem wciąż nie może konkurować ze swoją sąsiadką.

Mimo iż rozmiarowo jest raczej skromna, Czarnogóra to urlopowy strzał w dziesiątkę. Spodoba się zarówno amatorom sportów wodnych czy górskich wędrówek, jak i tym, którzy chcą przeleżeć większość czasu na plaży. Lasy sosnowe, nadmorskie kurorty (np. Budva), Zatoka Kotorska przypominająca norweskie fiordy, Góry Dynarskie, a do tego starożytne twierdze obronne i rzymskie wille. Ten maleńki kraik obdzieliłby atrakcjami kilka innych, sporo większych.

Kamperem na Litwę lub Łotwę

Kamperem na Litwę

Kolejna propozycja dotyczy nie jednego państwa, lecz dwóch, które ze sobą sąsiadują. Niby podobne, a jednak różne. Zarówno Litwa, jak i Łotwa to destynacje idealne dla turystów chcących udać się w podróż sentymentalną. Pierwsza rozsławiona przez naszego wieszcza, Adama Mickiewicza, kryje mnóstwo zabytków cennych dla Litwinów oraz Polaków. W trakcie zwiedzania natkniecie się na mnóstwo śladów polskości. Macie możliwość poznania m.in. Wilna, Kowna, Troków oraz Góry Krzyży. Kraj jest znany też ze swoich unikalnych parków narodowych.

Łotwa kryje w sobie wiele pereł przyrodniczych, więc zachwyci miłośników natury. Szczególnie tej, której we własnym kraju mamy coraz mniej. Chcielibyście zobaczyć klimatyczne wioseczki, sprawiające wrażenie, że czas stoi w nich w miejscu? Czekają na odwiedzających podobnie jak przepiękne jeziora z wodą o wyjątkowej czystości czy zabytki architektury. Warto poznać miasta takie jak Ryga, Kuldyga, Kieś czy Jurmała.

Caravaning w Skandynawii

Caravaning w Skandynawii

Zastanawiacie się nad podróżą do krajów bałtyckich, ale najbardziej kusi Was trzeci, o którym nie wspomnieliśmy? Niewątpliwie Estonia ma swój urok, choć nieco różni się od pozostałej dwójki. Wpływa na to jej ciekawa, gwałtownie zmieniająca się historia, w tym przechodzenie pod władzę kolejnych państw. Nawet dziś widać w niej skandynawski sznyt. Właśnie! Przejdźmy do propozycji numer pięć oraz sześć. Ze wspomnianej Estonii możecie przedostać się do kraju uważanego przez wielu za najbardziej egzotyczny z nordyckich.

Finlandia wciąż jest odwiedzana rzadziej niż Norwegia, choć nie ma powodu, aby traktować ją jak „ubogą krewną”. Słynie przede wszystkim ze św. Mikołaja, Muminków oraz zorzy polarnej. Polecamy ją wszystkim, którzy chcieliby odpocząć na łonie dziewiczej przyrody. Ma liczne parki narodowe, bujne lasy oraz śliczne jeziora.

Ostatnia propozycja to fińska sąsiadka, Szwecja. Kusi surowymi pejzażami, a także zamkami (zobaczycie je w Skanii). Kojarzy się z wikingami, których poznacie lepiej po zajrzeniu na Gotlandię. Może też zdziwić co poniektórych kanałami niczym w Wenecji, przecinającymi Göteborg. Zachęcamy również do wycieczki do Sztokholmu, Karlskrony, Malmo czy Uppsali.

Wynajem kampera – nic trudnego!

To tylko sześć inspiracji dla osób poszukujących pomysłów na wyjazd w Europę. Jeśli nie macie własnego, podpowiadamy, gdzie można znaleźć kamper na wynajem. U nas – wystarczy tylko sięgnąć do wyszukiwarki i wybrać model, który najlepiej sprawdzi się podczas wojaży. Mały albo większy, ekonomiczny lub całoroczny, dla rodziny albo pary. Tylko od Was zależy, którym wyruszycie na wakacje swojego życia! A może marzy Wam się własny pojazd kempingowy? W naszej wyszukiwarce znajdziecie również kampery na sprzedaż!

kampery na szczycie Tremalzine w regionie Garda Trentino we Włoszech
Frankia F-Line 890 QDB
Camper car on Norwegian fjord shore
Chorwacja Camping Terra Park Phalaris
Ken.G
Ken.G

Z zawodu pisak, z zamiłowania kociara. Kiedyś zobaczy co jest za Uralem - dobrnie aż do Władywostoku. A póki co, kiedy może, cieszy się słońcem krajów południowej Europy. I też jest fajnie ;)

Czytaj także

FRANCJA 2010 – zdjęcie 1
Relacje z podróży
FRANCJA 2010
. Wyjazd do Francji miał mieć charakter pielgrzymki szlakiem sanktuariów francuskich i taki wyszedł, choć przy okazji mogliśmy podziwiać piękne pejzaże m.in. Alp Francuskich, cudowny klimat małych miasteczek i super jakość francuskich (nawet lokalnych) dróg. Dzień 1 - wyjazd ok.5.00 z Kielc (Skoda Superb TDI 170KM + Adria 4252) z 4-godzinnym odpoczynkiem w okolicach Złotoryi. Po zjedzonym obfitym obiedzie kierujemy się na niemiecką autostradę, by z przepisową (niestety 80km/h) prędkością przejechać nudną drogę przez kraj naszych sąsiadów. Droga zajmuje nam 2 dni – pierwszy nocleg (po 1050km) w strugach deszczu na parkingu przy stacji benzynowej w okolicach Willenberg – nie tylko my zatrzymaliśmy się tam na noc – obok przyczepy z Holandii, Belgii, Niemiec, Polski itd. Tu przydał się zainstalowany akumulator w przyczepie. Dzień 2 – dalsza podróż autostradą niemiecką i wjazd do Francji – postanowiliśmy nie jechać autostradami, by zwiedzić trochę więcej niż ekrany akustyczne… Przejazd przez kilka uroczych miasteczek, w których czas chyba się zatrzymał (dużo starych kamiennych domów, malutkie kościółki, kameralne ryneczki) i nocleg niedaleko miejscowości Gy – małe miasteczko Bucey-les-Gy, przy drodze market i stacja benzynowa, a obok plac pięknie ogrodzony ze stolikiem i ławeczkami, gdzie można spożyć posiłki (obok nas „nocuje” tu kamper z Francji). Przejechany odcinek – ok.650km. Dzień 3 – po śniadaniu jedziemy zwiedzić Cluny, gdzie zobaczyliśmy pozostałości dawnego opactwa benedyktyńskiego i odbyliśmy spacer wąskimi ulicami miasta. Kolejny punkt to Ars - miasto św. Jana Marii Vianeya - patrona proboszczów. Zobaczyliśmy Bazylikę, w której znajdują się doczesne szczątki Świętego oraz dom, w którym mieszkał i pracował. Na parkingu odpoczynek i obiad – tu też spotkaliśmy autokar ze Śląska z pielgrzymami. Z Ars przez Grenoble pojechaliśmy na camping w Corps (20km od La Salette). Wjechaliśmy na wysokość 1600mnpm podziwiając piękno Alp Francuskich – także z campingu. Dodajemy do licznika kolejne 250km. Dzień 4 – po śniadaniu na małym rodzinnym campingu jedziemy 20km dalej i 2000m wyżej – do La Salette – to górska wioska we francuskich Alpach, w pobliżu Grenoble, znana głównie z powodu objawienia Matki Boskiej z 1846 roku. Matka Boża ukazała się jeden jedyny raz dnia 19 września 1846 roku dwojgu pastuszkom: 15-letniej Melanii Calvat i 11-letniemu Maksyminowi Giraud na górze wznoszącej się nad La Salette, w Alpach Wysokich we Francji. Na miejscu objawienia (ok. 1750 m n.p.m.) wytrysnęło źródło. Płynie ono od dnia objawienia bez przerwy, aż do dnia dzisiejszego. Po przeprowadzeniu badań, które polegały m.in. na przesłuchaniu dzieci i weryfikacji ich relacji oraz badaniu wydarzeń wiążących się zwykle z objawieniami (np. nadzwyczajne uzdrowienia), po otrzymaniu zgody papieża, biskup Philibert de Bruillard, ordynariusz diecezji Grenoble ogłosił dnia 19 września 1851 roku, że Objawienie się Najświętszej Maryi Panny dwojgu pastuszkom dnia 19 września 1846r., na jednej z gór, należących do łańcucha Alp, położonej w parafii La Salette, w dekanacie Corps, posiada w sobie wszystkie cechy prawdziwości i wierni mają uzasadnione podstawy uznać je za niewątpliwe i pewne. Po 19 września 1846 roku Melania, a później Maksymin, któremu pomagał nawrócony ojciec, ustawili krzyże, aby zaznaczyć miejsce objawienia. Na wiosnę pielgrzymi ustawili 14 tradycyjnych stacji drogi krzyżowej, wytyczając drogę, którą przeszła Piękna Pani po zakończeniu rozmowy z dziećmi. Droga ta, przypominająca kształtem literę "S", istnieje do dzisiaj i znajduje się w okolicach źródła. Kończy się ona figurą przedstawiającą Maryję wznoszącą się do nieba, z twarzą skierowaną w stronę Rzymu, dla podkreślenia jedności z Kościołem. Z biegiem lat papieże przyznawali kolejne przywileje, zarówno nabożeństwu do Matki Bożej Saletyńskiej, jak i Sanktuarium w La Salette. Tyle historii… Droga do Sanktuarium wąska i kręta, ale widoki… zapierają dech w piersiach. Uczestniczymy we Mszy św. po polsku, gdyż na parkingu stał ten sam autokar, który spotkaliśmy w Ars. Podziwiamy piękno tego miejsca z dwóch wzniesień. Coś niesamowitego. Ciekawostka: na parkingu stał kamper i pasażerowie jedli śniadanie podziwiając Alpy – trochę im pozazdrościłem, bo widok zachodzącego i wschodzącego słońca w tym miejscu musiał być niesamowity (ale następnym razem wjadę tu z przyczepą). Zjeżdżamy na obiad na camping. Popołudnie spędzamy nad jeziorem, 2km od i 1000m poniżej kempingu. Ciepła woda i znów widok na jezioro i Alpy. Wieczorem kolacja, uregulowanie opłaty za camping (2noce/42euro), przygotowanie przyczepy i auta do dalszej drogi. Dzień 5 – wcześnie rano wyjazd drogą niepłatną (dzięki temu jedziemy doliną wśród gór) do Avignon - Pałac Papieski w przeszłości był siedzibą papieży (od XIV do XVIII wieku). Zbudowana z białego kamienia warownia jest największą gotycką budowlą w Europie. W kompleksie znajdującym się na Rocher des Doms znajduje się obok tzw. Mały Pałac, zamieszkiwany niegdyś przez kardynałów. Inne budowle to XIII-wieczna romańska katedra z freskami Simone Martiniego, Ramparts oraz XII-wieczny most Pont St-Benézet. Cały kompleks o znacznej wartości historycznej został w 1995 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO). Stąd już autostradą do Lourdes. Tu koło Lidla spotykamy Polaka, który pokazuje nam drogę do Domu Polskiej Misji Katolickiej, gdzie zostajemy 3 noce. Miejsce na przyczepę, auto, podłączenie do prądu, możliwość korzystania z WC i pryszniców – 15euro/dobę. Trasa 700km (z czego 400km autostradą – koszt odcinka 40euro). Dzień 6 – noc i czas do obiadu w deszczu, więc spędziliśmy go w przyczepie. Po obiedzie wyjazd do Sanktuarium w Lourdes. Modlitwa i pobyt w Sanktuarium, przy Grocie, gdzie pielgrzymi mogą w skupieniu i bez pośpiechu uczestniczyć w uroczystościach religijnych, mnóstwo ludzi chorych, na wózkach inwalidzkich, także podczas procesji z Lampionami, w której w strugach deszczu o 21.00 uczestniczyliśmy. Dzień 7 - dalszy pobyt w Lourdes. Sanktuarium, Grota, pamiątki, nabranie wody z Cudownego Źródełka, zakupy, tankowanie auta i odpoczynek przed dalszą podróżą. Dzień 8 – kierujemy się do domu przez Rocamadour – sanktuarium z VII w., najstarsze miejsce pielgrzymkowe maryjne we Francji. Nawigacja prowadzi nas niby szybką, choć bardzo wąską dróżką przez las i nad urwiskami… Po ok.25 kilometrach okazuje się, że jedziemy zboczem góry, skąd po drugiej stronie, na drugim zboczu góry, jakby przylepione do skał, znajduje się Rocamadour. Widok niesamowity. Gdybyśmy jechali „normalnie” to nawet nie wiedzielibyśmy, że taka droga istnieje. Po perypetiach z nawigacją, która prowadziła nas m.in. na most o szerokości 2m, udało nam się wyjechać na trasę w kierunki Polski. Wieczorem szukamy miejsca na nocleg… Kolacja na przepięknym, zadbanym, ale pustym parkingu – tu nocować nie chcemy.Taras widokowy na trasie… Widzimy Clermont-Ferrand. Jedziemy do 22.30… Udało się wreszcie znaleźć parking i w towarzystwie polskiego TIR-a poszliśmy spać. Dzień 9 – dalsza podróż w kierunku granicy francusko-niemieckiej, po drodze zjeżdżamy z trasy do Paray le Monial – miejsca objawień Najświętszego Serca Pana Jezusa św. Małgorzacie Alacoque. (Z klasztoru Paray-le-Monial, kult Serca Jezusowego zaczął się rozprzestrzeniać na całą Francję i świat. Co roku świątynię nawiedza około 300 tysięcy pielgrzymów z różnych zakątków globu). Obiad w znanym miejscu, czyli w Bucey-les-Gy… Po 200km symboliczna granica i wjeżdżamy na monotonną autostradę niemiecką. Nocleg na parkingu. Dzień 10 – Niemcy i wjazd do Polski, tu szukamy miejsca na obiad, przez CB polecają restaurację przy stacji BP za „kogutem”. Znaleźliśmy „koguta” i rzeczywiście zjedliśmy dobry obiadek. Potem tylko odwiedzenie firmy sprzedającej przyczepy (już chcę nabyć większą) – i tu znów nawigacja prowadzi nas drogą „szybka” przez pola, gdzie nie ma asfaltu! Z firmy wracamy inną drogą do autostrady. Ok. 23.00 jesteśmy w domu. Podsumowanie: - trasa: 5300km, - czas: 10 dni, - koszt: 950zł/os: paliwo, opłaty drogowe, campingi, ubezpieczenie zdrowotne, jedzenie, napoje. Wnioski: Jeśli celem jest Francja, to warto przez Niemcy przemknąć autostradą. Na miejscu, aby coś zobaczyć, trzeba zjechać z autostrady (bardzo drogiej we Francji). Drogi bezpłatne są bardzo dobrej jakości i nie ma większych problemów z zapędzaniem się z przyczepą nawet do małych miasteczek. Problem jest z parkingami – jest bardzo dużo parkingów tuż przy drodze (zatoczka), ale oprócz kosza na śmieci nie ma tam nic, zmieści się jedno auto z przyczepą. Warto też nie czekać z tankowaniem, aż zapali się rezerwa. No i nie do końca ufać nawigacji – lepiej mieć aktualną mapę i korygować wskazania.