Lazurowe Wybrzeże, znane także jako Riwiera Francuska, przez samych Francuzów nazywane jest sercem świata. Może i brzmi to nieco zarozumiale, nie sposób jednak zaprzeczyć, że jest to wyjątkowo piękny rejon. Ciągnie się od granicy włoskiej aż do miejscowości Cassis na zachodzie kraju i każdego roku jest odwiedzane przez ok.10 mln. turystów. Aleja gwiazd w Cannes, przepiękne średniowieczne miasteczko Saint-Paul de Vence, Fabryka Czekolady Alexandre w Roubion czy opactwo Lérnis znajdujące się na wyspie Saint-Honorat, gdzie po tygodniu życia jak średniowieczny mnich zapomnimy o zabieganej rzeczywistości – atrakcje Lazurowego Wybrzeża można wymieniać długo. Zabraknie nam czasu, by poznać wszystkie podczas jednej wycieczki, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by wracać tam wciąż i wciąż. I nigdy nie będzie dosyć.

Lazurowe Wybrzeże - serce świata

Kiedy za oknem szaro i ponuro, a świat znika w strugach deszczu, możemy przenieść się do gorącej i słonecznej Portugalii, by tam zapomnieć o niekorzystnej aurze. Tym razem jednak naszym celem nie są plaże, palmy i lazurowy błękit morza – dziś zajrzymy do portugalskich restauracji. Skosztujemy oryginalnych smaków i poznamy typowe dania. Kto wie, może pojawią się później w naszej kuchni?. Na pewno w niej zagoszczą, jeśli lubimy przyprawy, szczególnie indyjskie. W portugalskich potrawach nie brak mieszanki curry, afrykańskich papryczek piri-piri, cynamonu, a także kolendry i szafranu. Jest kolorowo, smacznie i niezwykle aromatycznie.

Kulinarnym szlakiem Portugalii

Kleopatra kąpała się w mleku, zaś złowieszcza Elżbieta Bathory wolała odmładzać się w nieco bardziej krwawej łaźni. My jednak możemy skorzystać z bezpiecznej i bardzo skutecznej kąpieli siarkowej, łagodzącej schorzenia skóry i dolegliwości stawów. Gorącymi źródłami może się poszczycić wiele europejskich krajów, ale wyjątkowo wiele możliwości kąpieli będą mieć turyści, którzy wybiorą się do Włoch. W tym pięknym, słonecznym kraju czekają na nich renomowane ośrodki i kurorty, a także dzikie kąpieliska i sadzawki.

Gorące źródła we Włoszech

„Gdy rodziła się nasza planeta, zdarzyło się na wybrzeżu Montenegro najpiękniejsze spotkanie ziemi i morza” – takimi słowami George Byron, angielski poeta i dramaturg epoki romantyzmu, opisywał urodę Czarnogóry. Montenegro to pochodzące z języka włoskiego określenie „Czarna Góra”. Państwo jest nieduże, ale oferuje turystom niezmierzone bogactwo atrakcji. Dojazd do Czarnogóry zajmie nam cały dzień, a już po minięciu granicy słoweńsko-chorwackiej możemy podziwiać trasy widokowe wzdłuż nabrzeża. Wielu turystów uważa, że droga wiodąca z chorwackiego Dubrownika do czarnogórskiego Kotoru (o długości ok. 86 km) jest jedną z najpiękniejszych tras naszego kontynentu. Momentami biegnie ledwie metr od linii wody, a przed naszymi oczami maluje się przepiękna adriatycka zatoka z wysokimi górami schodzącymi prosto do morza i szeregiem malutkich wysepek z kościółkami na wodzie. Takich widoków nie sposób zapomnieć.

Dzika Piękność – Czarnogóra

O Litwie, a dokładniej o nastawieniu Litwinów do mieszkańców Polski krążą bardzo różne opinie. Są subiektywne, co jest w pełni zrozumiałe. By móc orientować się w ich wiarygodności, najlepiej je wypośrodkować. Z jednej strony będziemy mieć wypowiedzi turystów rozczarowanych postawą Litwinów (zwłaszcza młodych z dużych miast), których część nie jest nastawiona do nas zbyt przyjaźnie. Z drugiej strony łatwo znaleźć liczne wypowiedzi o litewskiej serdeczności i otwartości w stosunku do polskich podróżnych – tu z kolei często pojawiały się opinie o przyjacielskim nastawieniu nieco starszych Litwinów, mieszkańców wsi i małych miasteczek. Kto wie, może i tu i tu tkwi choć część prawdy, ale to, co z całą pewnością jest wiarygodne, to zachwyt Polaków nad urodą litewskiego kraju.

Maleńka perła Litwy

Londyn jest miastem, w którym można się zgubić, znaleźć i ponownie zgubić. Atrakcji turystycznych jest w nim tyle, że spędzenie weekendu pośród zatłoczonych londyńskich ulic może polegać na nieustannym galopie od zabytku do zabytku. Nie inaczej jest, jeśli chodzi o kluby i intensywność nocnego życia miasta – od szybkiego tempa zabawy można stracić poczucie rzeczywistości. Choć z drugiej strony, nie od dziś wiadomo, że na szalone weekendy Brytyjczycy (nie tylko z Londynu) lubią wybrać się do Polski, gdzie jest o wiele taniej, a oferta równie bogata. Wiedzą o tym dobrze zwłaszcza mieszkańcy Krakowa.

Surowy urok Londynu

W księgarni internetowej Wydawnictwa Rudy Smok od kilku tygodni można kupić książkę „Kudłacze w podróży. Włochy na trzy collie” autorstwa Anny Wyrzykowskiej i Mikołaja Wyrzykowskiego. To członkowie sympatycznej rodziny, która w zeszłym roku zwiedziła Włochy kamperem w towarzystwie stadka pełnych energii owczarków szkockich.

Kudłacze w podróży. Włochy na trzy collie

Przed nami wiele ciepłych, słonecznych weekendów. Gdy nie będziemy wiedzieć, gdzie się wybrać na szybką wycieczkę bądź gdy nie będziemy mogli sobie pozwolić na dłuższy urlop, świetnym pomysłem będzie podróż na Węgry, do sympatycznego miasteczka Tokaj. Nie każdy wie, gdzie ono leży, ale każdy kojarzy słynne białe deserowe wino z podsuszanych winogron. Zwiedzanie niekoniecznie musi być krótkie, ale sam dojazd nie powinien zająć wiele czasu, no chyba, że ktoś będzie chciał przyjechać z Gdańska. Przykładowo, z Krynicy Morskiej dojedziemy do celu w trzy godziny z haczykiem, z Krakowa – w pięć. Po drodze można zrobić parę przystanków w ciekawych miejscach i tym sposobem uprzyjemnić sobie (a przede wszystkim wydłużyć) wycieczkę.

Wino królów i król win – Tokaj

A może by tak przejechać się rowerem wzdłuż linii brzegowej jednej z najpiękniejszych rzek Europy – Dunaju? Czemu by nie, zwłaszcza, gdy możemy sobie wybrać dowolny kawałek trasy bądź przejechać całą przy dużej ilości wolnego czasu i jeszcze większej kondycji. Naddunajska Trasa Rowerowa jest zaliczana do najpopularniejszych w całej Europie, jednak największe zainteresowanie budzi jej stosunkowo krótki odcinek biegnący pomiędzy niemiecką Pasawą a stolicą Austrii. Szlak trasy wiedzie mało uczęszczanymi drogami i wije się raz po jednej, raz po drugiej stronie rzeki (pokonuje się ją zarówno mostami, jak i dzięki promom). Zacząć ją można w przepięknym, barokowym Schärding, oddalonym od Pasawy o ok. 16 km. Także punkt docelowy może być gdzie indziej – nie w Wiedniu a w Hainburgu. Po drodze czekają nas malownicze krajobrazy i parę przystanków w pełnych uroku miejscach.

Rowerem wzdłuż Dunaju 

Według statystyk Francuzi rzadziej chorują na schorzenia układu krążenia. Jak twierdzą, zawdzięczają to kieliszkowi wina codziennie wypijanemu do obiadu. Konkretnie, kieliszkowi czerwonego wina, które zawiera dużo antyoksydantów oraz substancje chroniące organizm przed miażdżycą i zakrzepami. Czerwone wino jest tak bogate w składniki odżywcze, ponieważ wytwarza się je z całych owoców, a nie tylko z ich soku. A gdzie możemy napić się najbardziej wykwintnego wina o głębokim, nasyconym kolorze czerwieni? Przede wszystkim w kraju wina, Francji, a zwłaszcza w Burgundii – regionie, w którym plantacje winorośli ciągną się kilometrami, od Lyon po Dijon, a krajobraz tworzą drobne gospodarstwa i niewielkie winnice. Można zwiedzać te rozległe i pełne soczystej zieleni rejony, korzystając z kilku różnych tras. Najbardziej wygodną opcją transportu jest własny kamper, ponieważ, jak wiadomo, podróż po winnicach wiąże się z degustacjami, a te z kolei nie pozwolą nam na długie wycieczki.

Szlakiem czerwonego wina – serce Burgundii

A może by tak pozwiedzać miejsca, o których wie niewielu ludzi, a jeszcze mniej miało szansę ujrzeć je na własne oczy? Zobaczyć krajobrazy iście księżycowe – surowe, nagie przestrzenie wyglądające jak nietknięte ręką człowieka. Dla miłośników feerii kolorów i bujnej roślinności ciepłych krajów wizja takiej wycieczki niekoniecznie jest atrakcyjna. Jednak dla tych, którzy lubią poznawać nowe, metaforyczny spacer po Księżycu będzie niezapomnianym przeżyciem. Polacy mogą przebywać na wyspie bez konieczności posiadania wizy – wystarczy mieć ze sobą paszport lub nowy dowód osobisty.

Wyspa lodu i dymu – Islandia

Są osoby, które kochają góry, są też tacy, którzy wolą morze. Jest również trzecia grupa ludzi, zdobywców wrażeń, poszukiwaczy nowego, oryginalnego i niespotykanego w żadnym innym miejscu. Wśród nich znajdują się poszukiwacze piasku – ale nie zwykłego, jaki można przesypać palcami na każdej plaży. To piasek o rzadkim kolorze i oryginalnej konsystencji, zmieniający otoczenie w magiczne miejsce rodem z innej planety. Wraz z nimi możemy wybrać się w podróż na takie plaże. Jest ich niewiele i są porozrzucane po całym świecie, ale ich widok zapiera dech w piersiach. Nie da się go zapomnieć – później każda „zwykła” plaża będzie wydawała się do bólu przeciętna.

Zobacz wszystkie kampery

Ciekawe miejsca

Lazurowe Wybrzeże - serce świata